အိုးတစ္လံုးက နဲနဲ အက္ေနတယ္။ အိုးက မလံုဘူး၊ ေရတြင္းကေန သူ႕အိမ္ဘက္ ေရသယ္လာတိုင္း စိမ့္တာေပါ့။ ဒီေတာ့ အိမ္ေရာက္တဲ့ အခါ ေရတစ္၀က္ပဲ ပါသတဲ့။
က်န္တဲ့ အိုးတစ္လံုးကေတာ့ အျပစ္အနာအဆာ မရွိဘူး။ ဒီေတာ့ သူ ေရတြင္းကေန ေရထမ္းၿပီး ျပန္လာတိုင္း ေရအျပည့္ပါတာေပါ့။
ဒီလိုနဲ႔ အိမ္ေရာက္ရင္ အိုးတစ္လံုး နဲ႔ တစ္၀က္ ပဲ... ေရသယ္လာလိုက္တာ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ ၾကာ သြားသတဲ့။ ဒီေတာ့ အိုးအေကာင္းေလး က သူ႔ ကိုယ္သူ သိပ္ဂုဏ္ယူသတဲ့။ ငါက အျပစ္အနာအဆာမရွိဘူး... ဒါေၾကာင့္ မ်ားမ်ား သယ္ႏိုင္တယ္ လို႔ အထင္ရွိေနတယ္တယ္ တဲ့။ အက္ေနတဲ့ အိုးကေလးက စိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး သိမ္ငယ္ ေနရွာ တယ္။ ေအာ္.. ငါ့မွာ အားနည္း ခ်က္ရွိတယ္ ...သူမ်ားလို အျပည့္မသယ္ႏိုင္ဘူး... တစ္၀က္ပဲ သယ္ႏိုင္တယ္ ေပါ့။ ၀မ္းနည္းလဲ၀မ္းနည္း ေနတယ္တဲ့။
ဒီလိုနဲ႕ တရက္မွာ အက္ေနတဲ့ အိုးကေလးက ေရထမး္သမား ကို ရင္ဖြင့္ ရွာတယ္။ သခင္ရယ္... ကၽြန္ေတာ္ သခင့္ကို ေတာင္းပန္ခ်င္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ရွက္မိပါတယ္။ သခင္ကေတာ့ သခင့္ဘက္က အျပည့္အ၀ အားစိုက္ၿပီး ေရသယ္ ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ ေဘးဘက္မွာ ရွိတဲ့ အက္ေၾကာင္းေလး ေၾကာင့္ သခင္သယ္သမွ် ေရေတြ အျပည့္မရဘူး... တစ္၀က္က အလဟႆ ျဖစ္ရတယ္... လို႔ ၀မ္းနည္း ပက္လက္နဲ႔ ေျပာမိတယ္။
အဲဒီအခါမွာ ေရထမ္းသမားက ဘယ္လိုျပန္ေျပာသလဲဆိုေတာ့... အိုးကေလး... မင္းၾကည့္လိုက္စမ္း.... ေရခပ္လမ္း တေလွ်ာက္မွာ မင္းရွိတဲ့ ဘက္ျခမ္း တစ္ေလ်ာက္လံုး ပန္းေတြပြင့္ေနတာ မင္းသတိျပဳမိရဲ႕လား... တဲ့။ ငါက မင္း ေရစိမ့္ေန တယ္ဆိုတာ သိတာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ မင္းရွိတဲ့ ဘက္ျခမ္းမွာ ပန္းမ်ိဳးေစ့ေတြ ခ်ထားခဲ့တယ္။ ႏွစ္ႏွစ္လံုးလံုး ေရခပ္လမ္း ကအျပန္မွာ မင္း က ဒီပန္းပင္ေလးေတြကို ေရမွန္မွန္ ေလာင္းေပးခဲ့တယ္။ အခုဆိုၾကည့္စမ္း ... လွပတဲ့ ပန္းေတြပြင့္ေနၿပီ။ အိမ္မွာလည္း ပန္းအိုးေလးေတြ မွာလည္း ပန္းေတြ နဲ႔ အလွဆင္ႏိုင္ၿပီ... မင္းသာမရွိရင္ ဒီလို ပန္းပြင့္ေလးေတြနဲ႕ က်က္သေရ ရွိတဲ့ အိမ္ ျဖစ္လာပါ့မလား။ စဥ္းစားၾကည့္စမ္း...
ဒီလိုပါပဲ လူတိုင္းလူတိုင္းမွာလည္း အားသာခ်က္ အားနည္းခ်က္ဆိုတာရွိတတ္ၾကစျမဲပါ
credit to Original Writer
No comments:
Post a Comment